تویی که رخش ترا از برای پای انداز

هوای باغ جنان آن که در جهان دارد

لباس عمر عدو را ز مهجه علمش

نتیجه ایست که از نور مه کتان دارد

زمانه اطلس نه توی آسمان دارد

برون خرام که بهر سواری تو مسیح

سمند گرم رو مهر را عنان دارد