چه گفتند دانندگان خرد

پر از آب دیده ز شرم پدر

پشیمان شده داغ دل بر گناه

همی سوی پوزش نمایند راه

که هر کس که بد کرد کیفر برد

بماند به تیمار و دل پر ز درد

چو ما مانده ایم ای شه رادمرد