برای جامعه جاوید مهتاب

به رخش آسمانی توامان باد

سپهرت باد یکران وز مه نو

کهن داغ تواش بر روی ران باد

ز حفظت تاب در تاب کتان باد

پی اسباب خصم اشک پاشت

در آتشخانه نم را پاسبان باد