پیش دست گوهر افشانت که فوق دستهاست

گو بیا و آنچه ارباب کرم دارد بیار

تا بیارم فصلی از جودت که دفتر را تمام

ز آب پیشانی بشوید بسکه گردد شرمسار

وز گهرباریش پر در گشته دامان بحار

هست دریا کید و در یوزه گوهر کند

اینکه بعضی ابر می خوانندش و بعضی بخار