دین پناها داورا شاها رعیت پرورا

وز گهرباریش پر در گشته دامان بحار

هست دریا کید و در یوزه گوهر کند

اینکه بعضی ابر می خوانندش و بعضی بخار

باد بر دور تو یارب دور گیتی را مدار

رو به هر جانب که رخش عزم راند بخت تو

کامران آنجا روی آیی از آنجا کامکار