آبش به نام سینه خصم تو گر دهند

از راه طبع کسوت قاقم دهد به خار

نشو گیاه عمر حسودت ز چشمه ایست

کز رشحه ای از آن شده پرورده زهر مار

با خنجر کشیده دمد پنجه چنار

از جام بغض هر که فلک گشت سرگران

الا به خون دشمن تو نشکند خمار