کان از زبان تیشه چه آواز برکشید

با تیغ گردنی که کند قصد کارزار

با قوت تسلط شاهین عدل تو

سیمرغ را مگس به سهولت کند شکار

گر از کف عطای تو نامد به زینهار

در معرض شماره او گو میا حساب

دست امید بخش تو چون شد وظیفه بار