دریا گهی که موج زند زان قبیل نیست

گر از کف عطای تو نامد به زینهار

در معرض شماره او گو میا حساب

دست امید بخش تو چون شد وظیفه بار

امواج او که رخنه در او افکند بخار

از بهر ثبت و ضبط ثواب و گناه تو

تا آفریده آن دو ملک آفریدگار