باد اگر رخش سلیمان بود زیر ران اوست

گرنه این می بود جزر و مد نبودی در بحار

با خطش کز خطه شادیست دارد نسبتی

صبح خرم زانجهت خیزد ز خاک زنگبار

دیو طبعی کافرید از آذرش پروردگار

در طلوع مهرش ار با پرتو خور سردهند

پیش از او آید به غرب از شرق تا پای جدار