لب تر داشتی نه دیده تر

گر سکندر که آب حیوان جست

نور رای تو بودیش رهبر

روی شستی نه دست ز آب حیات

زنده بودی هنوز و پیش تو داشت

دست بر سینه چون کمین چاکر

اخذ می کرد از تو عز و شکوه