هر ماه بر جمازه گردون نهد جهاز

در پا فکند کبک به جنب حمایتت

خلخال دار حلقه زرین چشم باز

از ماه نو قضا پی محمل کشیدنت

با خاطرت که پرده در نار موسویست

می خواست شمع لاف زند لب گزید گاز

مانند نرگس آنکه بود با تو سرگران