رخش براق فعل تو زیبد به وقت آب

من بعد مهر یاد نیاید ز خاورش

طبعت که زاده خلف جود و بخشش است

بحر است یک برادر و کان یک برادرش

سطل مه سه روزه پر از آب کوثرش

می خوانمش سپهر ولی گر بود سپهر

با چار ماه عید مقارن شش اخترش