ای خطت بر فراز گل سبزه

زیر زلف تو سایه پرور گل

چو رخ آتشین برافروزی

از خوی شرم می شود تر گل

وی رخت بر سر صنوبر گل

سوی باغ آ که سبزه نو برخاست

رست از شاخه های نو پر گل