درد سر گر نشد از سردی باد سحرش

کرده از غنچه نو رسته حمایل هیکل

چون فروزان نبود عرصه گلزار که هست

بر سر چوب ز گلنار هزاران مشعل

آبی از بهر چه بر ناصیه مالد سندل

پنجه تاک ز سرمای سحر می لرزد

لاله از بهر همین کرده فروزان منقل