از چه رو گشته چنین شاخ گل آغشته به خون

آبی از بهر چه بر ناصیه مالد سندل

پنجه تاک ز سرمای سحر می لرزد

لاله از بهر همین کرده فروزان منقل

فحل نگشوده اگر نشتر خارش اکحل

لاله سر برزده از سنگ ز سرتاسر کوه

گل برون آمده از خاک ز پا تا سر تل