آوری حمله سوی قلبگه خصم دغل

گرنه پای اجل از خون یلان سست شود

سد بیابان به هزیمت برود زین مرحل

برکشی تیغ زرافشان و برانگیزی رخش

از پی روشنی دیده اجرام کشند

گرد یکران تو سکان فلک بر مکحل

آنچه از واقعه نوح بر آفاق گذشت