ز آب تیغ تو همان حادثه آید به عمل

از پی روشنی دیده اجرام کشند

گرد یکران تو سکان فلک بر مکحل

آنچه از واقعه نوح بر آفاق گذشت

ز آتش تیغ جهانسوز توآید به دمی

آنچه در مدت سد قرن نیاید ز اجل

آورد از اثر موجه گردون فرسای