گر کشد بر تخته در باغ را نجار گل

از گل بستان که خواهد کرد بر دیوار رو

گر بود بر صفحه دیوار از پرگار گل

کی تواند چون گل گلشن شود بلبل فریب

غنچه سان سر در گریبان آر وحشی بعد ازین

بگذر از گلزار و با اهل طرب بگذار گل

در گلستان دل افروز جهان ما را بس است