و دیگر بهانه سپهر بلند

که بخشایش آرد به ما بر مگر

اگر چه بزرگست ما را گناه

به بی دانشی برنهد پیشگاه

که گاهی پناهست و گاهی گزند

سوم دیو کاندر میان چون نوند

میان بسته دارد ز بهر گزند