در رکوع است گهی نرگس و گاهی به قیام

در پس پنجره باغ به رقص آمده گل

جلوه اش مرغ چمن دید و در افتاد به دام

از پی عذر که سر در سر ساغر کرده

غنچه بگشوده لب از هم ز سر شاخ درخت

یا ز خون شیشه خود کرده لبالب حجام

گشته در لاله ستان داغ دل لاله عیان