روح در تن می دمد باد بهاری غنچه را

کرده همیان پر درم از عکس برگ یاسمین

غنچه گو دلتنگ شو کو خرده ای دارد به کف

کز نسیمش کیسه پردازیست هر سو در کمین

می رسد گویا ز طرف روضه خلدبرین

یعنی از خاک حریم روضه شاه نجف

گلبن باغ حقیقت سرو بستان یقین