سرکشان بردند سرها در گریبان عدم

وی ز خیل خاک بوسان درت روح الامین

درگه قدر ترا ارواح علوی پاسبان

خرمن فضل ترا مرغان قدسی خوشه چین

هر کجا تیغت برون آورد سر از آستین

وقت خونریزی که سوی پیشه ناوردگاه

پر دلان از هر طرف آیند چون شیر عرین