ز گردی که آید از آن طرف دامان

بزرگ جهان و جهان بزرگی

سر سروران جهان میر میران

سرش سبز بادا که نخلی چو او نیست

به دامان یوسف نهفته است کحلی

که روشن کند دیده پیر کنعان

جهان چیست مهمانسرای سخایش