جوانبخت شاها غلام تو وحشی

که رضوان شد از گفته خود پشیمان

که فردوس خوبست این هست اما

که در پیش ما نیست تشویش دربان

غلام ثناگر غلام ثنا خوان

برای دعا و ثنای تو دارد

زبان سخن سنج و طبع سخندان