برآری از نیام قهر شمشیری که در آتش

چو در صحرای کین از خون دشمن سرکند توفان

نشان دست و پای او به وقت حمله دشمن

یکی در اول ایران یکی در آخر توران

برآرد غسل هر جان کز لباس تن شود عریان

ز آبش قطره ای گر در زلال زندگی افتد

سرا پا زخم گیرد ماهی اندر چشمه حیوان