سر شمشیر او با پای مرگ ناگهان پیمان

چو راه کهکشان گیرد دخان آتش قهرش

سحابی گسترد در بحر کش اخگر بود باران

نمی آیند بی هم بر سر کین بسته پنداری

کمان و تیر را نادیده مثلش کارفرمایی

از آن وقتی که ریط ترکش افتاده ست با قربان

ز تیغش هر دهن کز پیکر دشمن پدید آید