در جهان بارد اگر ابر ز بحر سخطش

مظهر فیض ازل ماصدق لطف الاه

مرگ در قلزم قهرش اگر افتد به مثل

جان برون بردن از آن ورطه نیارد به شناه

همه جا تیغ بروید به دل برگ گیاه

سایه طایر باسش نگذارد که شود

بیضه در فصل تموز از تف خورشید تباه