نسیمی کز حریم روضه اش آید عجب نبود

که می زیبد گدای آستانش را سلیمانی

اگر در بیشه گردن ز صیت عدل او باشد

اسد در هم دراند ثور را چون گاو قربانی

اگر بخشد به طفلان نباتی روح حیوانی

ز راح روح بخش مهر او خصم است بی بهره

بلی کی بهره (ور) باشد جماد از روح انسانی