صلاح جویی تدبیر تو پدید آرد

به تیغ سر بشکافیش تا کمر زنجیر

اگر نگردی از آزار مور آزرده

بدوزی از سر سد گام چشم مور به تیر

میان آتش و آب اتحاد شکر و شیر

سپهر منزلتا بنده درت وحشی

که نیستش ز مقیمان در گه تو گزیر