که آفتاب بود پادشاه و تیر دبیر

غرض که آمده اندر پناه دولت تو

ز حال او نظر التفات باز مگیر

همیشه تا به نه اقلیم چرخ این وضع است

به نام بخت تو هر دم به بارگاه قضا

کند دبیر قدر منصب دگر تحریر