گرد دردی و گرد اندوهی

دیده دریا شد و نشد شسته

وه چه گردی که روی گردآلود

زیر این گرد غصه ام فرسود

بار هر ذره ای از آن کوهی

ناله فرماست کوه اندوهم

ناله چون نبودم مگر کوهم