آن که طبعم چو فرصتی دریافت

آن که بست این طلسم بر گنجم

در نطقم چنین گشوده از اوست

زنگ آیینه ام زدوده از اوست

به ثنا گوییش دو اسبه شتافت

آن که در مدح خوانیش علمم

عشق ورزد به مدح او قلمم