رو، رو،که بسی ز شعر دوری

مار سیهی ست بهر جانت

گویی که ز شاعران شهرم

هم پنجه نادران دهرم

از کسوت نظم و نثر دوری

تو هجو تمام شاعرانی

ننگ همه نکته پرورانی