از شعر تو شروه لران به

گوساله ماست شاعر خوب

بگذار که شاعری نه اینست

آیین سخن نه اینچنین است

گر قطع شود ترا زبان به

در شروه اگر هزار حال است

در شعر تو یک ادا محال است