تا بوی میی هست در این میکده مستیم

بگذار که ما بی خود و مدهوش بیفتیم

این نعمه مستانه به گوش دگران زن

ما گوشه نشینان خرابات الستیم

ساقی بده آن می که ز جان شور برآرد

بردار اناالحق سر منصور برآرد

آن می که فروغش شده خضر ره موسی