با دردکشان باز به میخانه دویدم

جستم می منصور ز سر حلقه مجلس

آن می طلبی گفت که هرگز نچشیدم

دیدم که در او دردسری بود و دگر هیچ

ما گوشه نشینان خرابات الستیم

تا بوی میی هست در این میکده مستیم

المنه لله که ندارم زر و سیمی