گردر بزنی ، سد قدحت پیش دوانند

آن کس که سدش بنده زرین کمر آید

در کوچه میخانه او گر فکنی راه

بس خضر سبوکش که ترا در نظرآید

آن وقت که آواز خروس سحر آید

گو میر شبش گیر و بزن سخت و ببر رخت

مستی که شبانگاه از آنجا به درآید