هر زمان با دگری دست و گریبان باشی

جان من اینهمه بی باک نمی یابد بود

همچو گل چند به روی همه خندان باشی

همره غیر به گلگشت گلستان باشی

زان بیندیش که از کرده پشیمان باشی

جمع با جمع نباشند و پریشان باشی

یاد حیرانی ما آری و حیران باشی