گر بدرقه همت تو نبود

نعلین دو دیده اش مهیاست

زاد ره او توجه تست

او را ز تو همتی تمناست

ما خود به کجا رسیم پیداست

ای سایه تو پناه عالم

یارب که مباد سایه ات کم