یک سخن می گویم ای رضوان تکلف برطرف

بر درخت میوه دارش میوه ریزد بر زمین

بهر گل چیدن ز شاخ گلبنش نبود عجب

دست اگر بی اختیار آید برون از آستین

اینچنین جایی نداری در همه خلد برین

باغ عیش آباد هم جایی ست، جنت گر خوش است

دیده ای آن بوستان ، این بوستان را هم ببین