روزیست اینکه کشته بیداد کربلا

چتر سیاه بر سر آل عبا زده ست

روزیست اینکه خشک شد از تاب تشنگی

آن چشمه ای که خنده بر آب بقا زده ست

زانوی داد در حرم کبریا زده ست

امروز آن عزاست که چرخ کبود پوش

بر نیل جامه خاصه پی این عزا زده ست