بلبل اگر ز واقعه کربلا نگفت

این چشم کوفیان چه بلا چشم بی حیاست

یاقوت تشنگی شکند از چه گشت خشک

آن لب که یک ترشح از او چشمه بقاست

گل را چه واقعست که پیراهنش قباست

از پا فتاده است درخت سعادتی

کزبوستان دهر چو او گلبنی نخاست