دستم آمد با کفن دوزی ز پیراهن دری

در ربود از حقه ام تریاق چرخ مهره باز

وین زمانم می کند در جیب افعی پروری

گور خود کندم به ناخن خاک آن بر سرکنان

سوگواران مجلسی دارند و خون در گردش است

من در آن مجلس فرو رفته ز جام آخری

افسر افشار بردی تا نهی برفرق خویش