عاشق مردانه رفت و حسرت سد مرده برد

برد ازین عالم به آن عالم چه راه آورد عشق

خون او گلگونه رخساره جور است از آنک

شد شهید و رو نگردانید از ناورد عشق

پر بگردد حسن چون او کم بیابد مرد عشق

حسن باقی ای بسا لطفی که در کارش کند

زانکه روحی برد از این عالم بلا پرورد عشق