هر گه این بوم آمد و بر طرف بامش پر گشاد

نامه ای بتر ز روی نامبارک فال او

خانه شهری سیه گردد ز بال افشانیش

بر که خواهد سایه افکندن بدا احوال او

صحن گلخن گشت سقف خانه اقبال او

از همه دیوار ما کوتاه تر دید و نشست

نامه ای چون پر زاغ او زبان حال او