خشک شد بحری که دهرش کان گوهر می نهاد

خنجری کو تا من این دشوارها آسان کنم

بر شکافم سینه وز تشویش عالم وارهم

عالم از من وارهد من هم ز ماتم وارهم

گوهری از وی به خشک و تر برابر می نهاد

آفتابی شد فرو کز خاطرش در کان عهد

آسمان گنجینه های پر ز گوهر می نهاد