مهر بر لب زد سخن سنجی که چون لب می گشود

گوهری از وی به خشک و تر برابر می نهاد

آفتابی شد فرو کز خاطرش در کان عهد

آسمان گنجینه های پر ز گوهر می نهاد

قفل حیرت بر زبان هر سخنور می نهاد

فاقدی پرداخت جای از خود که در میزان قدر

نکته ای را در مقابل بدره زر می نهاد