بر گلوی حرف گیران نوک خنجر می نهاد

آب می شد اختر از شرم و فرو می شد به خاک

در نطقش کز فلک پهلوی اختر می نهاد

در مبارز خانه معنی زبان تیر او

دفتر او را زمان شیرازه می بست و سپهر

دفتر اقران برای جلد دفتر می نهاد

دست ننهادی اگر بر سینه او روزگار