از سخن گر طالعی می داشتند آیندگان

دفتر اقران برای جلد دفتر می نهاد

دست ننهادی اگر بر سینه او روزگار

پای بر معراج نطق از جمله برتر می نهاد

ای بسا دفتر کزو می ماند با پایندگان

طایر روحش که مرغی بود علوی آشیان

چند روزی گشت صید دام این سفلی مکان