راه بازآمدنش جانب کنعان بودی

کاشکی نوگل ما چون گل بستان بودی

که چو رفتی گذرش سوی گلستان بودی

کاش چاهی که در او یوسف ما افکندند

کاشکی آنکه نهان کشت ز ما یک تن را

بر سرش راه سرچشمه حیوان بودی

شب هجران چه دراز است خصوصا این شب